TARIH - tanzimat mesrutiyet (Bölüm 9)

Soru 1 / 1

Aşağıdaki tablo, dört tarihsel belgeyi çeşitli ölçütler açısından karşılaştırmaktadır. Tablodaki bilgilere dayanılarak hangi sonuç çıkarılabilir? | Belge | Hukuki Statü | Dini Referans | Dış Baskı | Meclis Öngörüsü | |---|---|---|---|---| | Sened-i İttifak (1808) | Anlaşma | Yüksek | Yok | Yok | | Tanzimat Fermanı (1839) | Ferman | Orta | Dolaylı | Yok | | Islahat Fermanı (1856) | Ferman | Düşük | Doğrudan | Yok | | Kanun-i Esasi (1876) | Anayasa | Düşük | Dolaylı | Var |

A) Dini referansın azalması ile dış baskının artması arasındaki ters orantı, Osmanlı reformlarının giderek daha özgün ve bağımsız bir modernleşme çizgisine kavuştuğunun kanıtıdır

B) Tablodaki dört belge de özünde birer padişah fermanı niteliği taşıdığından hukuki statü sütunundaki farklılıklar yalnızca biçimseldir ve siyasi sonuçları bakımından bu belgeler birbirinden ayrışmamaktadır

C) Tablodaki trend çizgisi, dini referansın azalışıyla dış baskının artışı arasında kesin bir nedensellik ilişkisi bulunduğunu ortaya koymakta; dolayısıyla dini söylemin terk edilmesinin Avrupa baskısını davet ettiği sonucuna ulaşılmaktadır

D) Tablonun en belirleyici bulgusu, Kanun-i Esasi'nin meclis öngörmesine karşın dış baskıya maruz kalan tek belge olmasıdır; bu durum anayasal talebin özünde bir dış dayatmanın ürünü olduğunu kanıtlamaktadır

E) Dış baskının en yüksek olduğu Islahat Fermanı'nda dini referansın en düşük düzeyde kalması, Osmanlı devlet adamlarının İslami meşruiyeti bir müzakere kozu olarak stratejik biçimde kullandıklarına işaret etmektedir

Bu testteki tüm sorular ve cevapları (1 soru)

1. Aşağıdaki tablo, dört tarihsel belgeyi çeşitli ölçütler açısından karşılaştırmaktadır. Tablodaki bilgilere dayanılarak hangi sonuç çıkarılabilir? | Belge | Hukuki Statü | Dini Referans | Dış Baskı | Meclis Öngörüsü | |---|---|---|---|---| | Sened-i İttifak (1808) | Anlaşma | Yüksek | Yok | Yok | | Tanzimat Fermanı (1839) | Ferman | Orta | Dolaylı | Yok | | Islahat Fermanı (1856) | Ferman | Düşük | Doğrudan | Yok | | Kanun-i Esasi (1876) | Anayasa | Düşük | Dolaylı | Var |
- A) Dini referansın azalması ile dış baskının artması arasındaki ters orantı, Osmanlı reformlarının giderek daha özgün ve bağımsız bir modernleşme çizgisine kavuştuğunun kanıtıdır
- B) Tablodaki dört belge de özünde birer padişah fermanı niteliği taşıdığından hukuki statü sütunundaki farklılıklar yalnızca biçimseldir ve siyasi sonuçları bakımından bu belgeler birbirinden ayrışmamaktadır
- C) Tablodaki trend çizgisi, dini referansın azalışıyla dış baskının artışı arasında kesin bir nedensellik ilişkisi bulunduğunu ortaya koymakta; dolayısıyla dini söylemin terk edilmesinin Avrupa baskısını davet ettiği sonucuna ulaşılmaktadır
- D) Tablonun en belirleyici bulgusu, Kanun-i Esasi'nin meclis öngörmesine karşın dış baskıya maruz kalan tek belge olmasıdır; bu durum anayasal talebin özünde bir dış dayatmanın ürünü olduğunu kanıtlamaktadır
- E) Dış baskının en yüksek olduğu Islahat Fermanı'nda dini referansın en düşük düzeyde kalması, Osmanlı devlet adamlarının İslami meşruiyeti bir müzakere kozu olarak stratejik biçimde kullandıklarına işaret etmektedir ✓
Tablodaki en dikkat çekici örüntü, Islahat Fermanı'nda dış baskının en yüksek, dini referansın ise en düşük düzeyde olmasıdır. Bu örtüşme tesadüf değildir. Islahat Fermanı, Paris Kongresi baskısıyla şekillendirilmiş ve doğrudan Avrupalı güçlerin talepleri doğrultusunda gayrimüslim haklarını genişletmiştir. Bu bağlamda Osmanlı devlet adamlarının İslami meşruiyet argümanını kullanamaması ya da kullanmayı tercih etmemesi, diplomatik hassasiyetle açıklanabilir. Tanzimat'ta ise 'İslam'ın gereklilikleri' söylemine başvurulmuştu. Bu çıkarım, Osmanlı reformlarında dinin ne zaman ve neden öne çıkarıldığını anlamamıza katkı sağlar. A yanlıştır; dış baskının artması özgünlüğün değil bağımlılığın göstergesidir. D ise Kanun-i Esasi'nin önemli ölçüde iç dinamiklerden de beslendiğini göz ardı etmektedir.

TARIH - tanzimat mesrutiyet (Bölüm 9)

TARIH - tanzimat mesrutiyet (Bölüm 9)

Diğer Tarih Testleri